Dağa kaçalım.

"Dağa kaçalım oğlum yaaa."

bu vakitler defalarca kullandığım ve binlerce kez düşlediğim hayalim bu benim. şuan o kadar cazip geliyor ki yemyeşil dağ. Ama biliyorum ki dağa çıksam tırmansam uçsam binbir şekilde oraya ulaşınca düşlediğim şeyden eser kalmayacak. Davulun sesi uzaktan hoş gelir. Evet genelde öyle oluyor. Ne bileyim düşününce çok hoş oluyor. Dert yok tasa yok ağrı yok çiş yok. Çocuk gibiyim. Gibi değilim ki öyleyim. 17 lik çocuk. Ama annem 16 diyor bana. Geçen doktor kaç yaşındasın dedi. 93 doğumluyum dedim. yani? dedi. anneme baktım. Kararsız kaldım. Annemi değil doğum tarihimi tercih ettim ve 17 dedim Şu kasımda doğmuş olmam sebebile diyor işte. Büyümemi mi kıskanıyor napıyor bu kadın. Neyse bi büyüyeyim de anlarım onu da.

Hayalleri seviyorum. Onlar kadar güzel olmasa da herşey gerçekte, düşlemeyi seviyorum işte. Yeter tamam bitti dağılın. Kendi kendime konuşmayı da seviyorum. Bak bi anı canlandı gözümde öyle diyince. Ama anlatmayacağım. Çav.