Karıncalandım.

Beynimin içinde karıncalar geziyor, yuva yapmışlar, etrafımı sardı karıncalar,karıncalandım.

Bikaç gündür huzursuzum. Durmadan, soluk almadan yazıyorum. Yazdıkça yanıyor, yazdıkça acıyor her yanım. Konuştukça büyüyor, konuştukça genişliyor diğer huzursuz yanım. Konuşmak bana yaramıyor. Susayım en iyisi, içime abanayım. Biyerde pes edeyim dolsun taşsın beynim patlasın, karıncalarım savrulsun sağa sola. Geleceğime fazlaca kaygılanmam sebebiyle geçmişimi unuttum. Ne zaman doğdum nasıl doğdum kaç yaşında altıma yapmayı bıraktım? Nerde anlatmaktan zevk aldığım çiş anılarım? Dün kahvaltıda ne yediğim, 1 saat önce nerde olduğum, abdest almıştım acaba tuvalate gittim mi kaygılarım, annemin kızlık soyadı, babamın asker ocağı.. Okullar da açılıyor. Formüller, tanımlar, tarihler.. Çok dertli bu 'şey' çok. Bak bunları yazarken yine o cümle geldi aklıma ' aman fani Dünya, boşverrrr' rahatlıyorum.. rahatlıyorum..dım dım, dım dım, dım dım..